چرا تست،‌ کافی ‌نیست؟

حتما با تست‌های زیادی در فضای مجازی مواجه شده‌اید. تست‌هایی که مدعی هستند، با پاسخ به چند سوال ساده، تیپ شخصیتی یا اختلال و مسئله شما را تشخیص می‌دهند. ولی آیا می‌توانیم به اعتبار آن‌ها مطمئن باشیم؟ تست‌های روان‌شناسی حاصل پژوهش‌هایی هستند که روی گروه زیادی از افراد انجام شده‌اند و ضریب اطمینان بالایی در نتایج حاصل از آن‌ها وجود دارد.
شاید تست‌های کوتاه چند سوالی به نکته‌ای در مورد ما اشاره کنند که برایمان جالب است و لحظه‌ای ما را دچار شگفتی کند، اما هدف ما از تست چیست؟ آیا به دنبال هیجانی زودگذر هستیم؟
یکی از ابزارهای مورد استفاده‌ی روان‌شناسان، تست‌ها و آزمون‌های استاندارد روان‌شناسی هستند. این تست‌ها می توانند در ارزیابی و تشخیص در روند درمان مورد استفاه قرار گیرند. تست‌های کوتاه و غیر استاندارد و بدون پشتوانه‌ای که در فضای مجازی وجود دارند، یک اشکال کلی دارند و آن این است که اگر به ویژگیِ خاصی از ما شاره می‌کنند که با آن مشکلی داریم، تفسیری از آن نمی‌دهند، چرایی آن را برای ما مشخص نمی‌کنند و از طرف دیگر برای برطرف شدن آن راهی به ما نشان نمی‌دهند.
حتی اگر ما بتوانیم، نسخه اصلیِ تست‌های استانداردی که روان‌شناسان از آن‌ها بهره می‌گیرند را بیابیم، باز هم در تفسیر آن و این که چه باید بکنیم، به تنهایی و بدون کمک یک روان‌شناس موفق نخواهم بود.
اما همان‌ طور که گفتیم تست‌ها فقط یکی از ابزارهای مورد استفاده روان‌شناسان هستند. برای شناخت پیچیدگی‌های روان، ما نیاز داریم مسیری طولانی را طی کنیم و یک روان‌شناس متخصص در پیمودن این مسیر ما را یاری دهد و در کنارمان باشد.
اگر هدف ما خودشناسی و ایجاد تغییر در خودمان و زندگی‌مان باشد، اگر بخواهیم «حالِ خوش زندگی» را تجربه کنیم، بنابراین تست و آزمون کافی نیست ولی در مواردی می‌تواند مفید باشد. بی شک در جایی که می‌توانیم به 100 برسیم به کمتر از آن قانع نمی‌شویم.